Quendi napisał:

Na życzenie Amandy wstawiam krótką (niestety nic więcej nie znalazłem) o płk Edwardzie Malewiczu.

płk. Edward Malewicz (1878-1924) Komendant obozu warownego Modlin i autor planów jego rozbudowy obrońca Modlina w walkach z bolszewikami w roku 1920.

Jak będę miał więcej informacji to na pewno uzupełnię wątek. :D


W końcu udało mi się wyszukać coś konkretnego o Malewiczu:

Pułkownik artylerii Wojska Polskiego. Urodzony 8 lutego 1878  roku w Grodnie. Syn Edwarda i Henryki z Lewandowskich. W 1896 roku ukończył 2 Moskiewski Korpus Kadetów, a następnie, od września 1898 roku pobierał naukę w Konstantynowskiej Szkole Artylerii. Uzyskał dyplom technika dróg i komunikacji w Instytucie Dróg i Komunikacji.
W stopniu podporucznika został skierowany do 26 Brygady Artylerii. Awansowany do stopnia porucznika 19 sierpnia 1901 roku, objął stanowisko oficera baterii. 21 sierpnia 1905 roku otrzymał stopień sztabskapitana, a 31 sierpnia 1911 roku kapitana.
W czasie I wojny światowej był dowódcą baterii 20 dywizjonu artylerii ciężkiej. Po awansie 20 lutego 1916 roku na podpułkownika ze starszeństwem od 19 listopada 1913 roku (za wybitne zasługi bojowe) został dowódcą tego dywizjonu. Był dwukrotnie ranny: we wrześniu 1914 roku i w czerwcu 1916 roku. 7 czerwca 1917 otrzymał stopień pułkownika. W sierpniu 1917 roku zgłosił się do I Korpusu Polskiego, gdzie początkowo był dowódcą dywizjonu artylerii ciężkiej (fortecznej) w Mazurynie pod Witebskiem.
Od 4 listopada 1918 objął stanowisko inspektora artylerii w dowództwie korpusu i z nominacji J.Dowbór-Muśnickiego został zastępcą komendanta twierdzy Bobrujsk. Był członkiem delegacji, która 2 marca 1918 roku przybyła do Warszawy i złożyła Radzie Regencyjnej sprawozdanie z sytuacji w I Korpusie Polskim.
Po rozbrojeniu Korpusu przybył do Warszawy, został przyjęty do Wojska Polskiego i 15 listopada 1918 roku odkomenderowany w stopniu pułkownika na dowódcę Obozu Warownego Modlin. W maju 1919 pełnił czasowo funkcję dowódcy 9 brygady artylerii, w czerwcu tego roku był krótko dowódcą odcinka Frontu Mazowieckiego.
Był dowódcą grupy operacyjnej Modlin, podlegającej 5 Armii generała W.Sikorskiego. 19 czerwca 1920 został przeniesiony na stanowisko dowódcze Obozu Warownego Brześć nad Bugiem, a po dziesięciu dniach powrócił do Obozu Warownego Modlin na poprzednio zajmowane stanowisko dowódcy. W okresie od 5 marca  do 19 kwietnia 1921 roku odbył kurs informacyjny dla wyższych dowódców w Warszawie.
Był nadal dowódcą Obozu Warownego Modlin, a jednocześnie oficerem nadetatowym 1 pułku artylerii ciężkiej, będącego jednostką macierzysta Modlina. 29 maja 1922 roku został zweryfikowany i zatwierdzony w stopniu pułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 roku. Był autorem planów unowocześnienia i rozbudowy Obozu Warownego Modlin. Zmarł w Warszawie 6 września 1924 roku.

  Odznaczony był:
> amarantową wstęgą I Korpusu Polskiego,
> Krzyżem Virtuti Militari V klasy,
> Krzyżem Niepodległości (pośmiertnie),
> Krzyżem Walecznych
oraz innymi medalami krajowymi i zagranicznymi.

Żonaty z Marią Sadowską, bezdzietny.